Storythai

มีคำๆนึงในหัวใจ ที่ฉันต้องพุดมัน ก็รู้ว่าคงมีซักวัน ที่ชั้นต้องบอกไป

แต่วันนี้ยังทำใจไม่ได้..

คือคำว่า ลา..  ก่อน..

เราเคยมีวันคืนที่ดี*

มีเทอและมีชั้น*

" เ ร า เ ค ย มี ใ จ ที่ ใ ห้ กั น "  ...               ก้คิดว่าแน่นอน

แต่เราก้เดินมาถึงตอน

"ที่เป็น ฉาก สุด ท้าย..  แล้ว   ใช่   ไหม?"

ไม่อยากเปนคน ต้องบอกลา

... แค่คิด ฉัน ก็ ยิ่ง ปวด ใจ

เก็บเอา " ค ว า ม รู้ สึ ก ดี ๆ " ส่งเทอเลย ตรงนี้ จะได้ มั้ย?

ส่งไกลแค่ไหน เรา..ก็..ต้อง..ลา.. อยู่ดี

ก่อนเราจากกันฉันควรจะหยุด.. เท่านี้

น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี.. ให้เธอ ปลอด ภัย ทุกอย่าง

จะส่งที่ไหน.. ชั้นคิดว่าคง ..  ไ ม่ ต่ า ง

ยังไง  ก็เจ็บเหมือนกัน..     ~

*ดู แ ล ตั ว เ ธ อ เ อ ง ใ ห้ ดี     จ า ก นี้ ไ ม่ มี ฉั น*

เจอใครยังไงไม่สำคัญ "อย่าลืมกันก้อพอ"

จากนี้ไปคงไม่ต้องรอ ..  แค่สิ่งเดียวที่จะขอ  ครั้ง สุด ท้าย . . ~

ต่อให้เบสพิมอีกกี่เพลง ก้คงบอกไม่หมด.. ก้อย่างที่หมี่พุด เพลงมันก้เปนแค่เพลง..

แค่อยากจะจำเอาไว้ ว่าสิ่งที่"รู้สึก" อยู่ตอนนี้  มันต่างจากทุกๆทีที่เคย..

ไม่เคยรู้เลยจริงๆว่าถ้ารู้สึก "รัก" ใครซักคนจริงๆมันจะเป็นยังไง..

ก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่อย่างนี้ ไม่ใช่เลย..

ขอบคุนมากๆ สำหรับเวลาที่เราได้รู้จักกันมา  ขอบคุนความห่วงใย ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้

เบสเคยมีความสุขมากเลยนะ มีความสุขจริงๆ

ขอบคุนที่ทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

ขอบคุนที่ทำให้เข้าใจ..

ต่อไปนี้ก้ขอให้ดูแลตัวเองให้ดีๆ  ดีมากๆๆๆเลยนะ~

ถึงจะไม่ได้คุยกันอีกแล้ว แต่ก็ขอให้เบสได้รู้ว่าหมี่มีความสุข  อย่าป่วย  อย่าเครียด อย่าเสียใจ อย่าไม่สบายใจ

ขอให้ได้รู้ว่ายังสบายดี ยังมีความสุขดี อยู่ที่ไหนซักแห่ง เบสก็คงจะรู้สึกดีแล้ว..

ดีใจที่อย่างน้อยก็ได้รู้ว่า ครั้งนึง เบสเคยทำให้หมี่มีความสุข

ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้ - -

แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าจะทำได้เมื่อไหร่ ..

ก็มึนๆ งงๆ  ไม่รู้จะเอาไงกะชีวิตดี  มันเหมือนหมดแรงจะคิด จะทำอะไร

อยากนอนเงียบๆ เดินเงียบๆ นั่งเงียบๆ ไม่ต้องทำอะไร  เพราะไม่ว่าทำอะไร มันก้จะทำให้นึกถึง - -*

พอพุดออกไปแล้วมันยิ่งทำให้รุสึกดีกับหมี่มากขึ้นอีกรึเปล่าไม่รุ.. - -

พอรุสึกว่าจะไม่ได้คุยกันแล้ว มันก้ยิ่งรุสึกอยากคุยมากกว่าเดิมอีก..

พอคิดว่าทุกอย่างที่เคยทำ มันกลายเป็นคำว่าครั้งสุดท้าย..  มันก้ทนไม่ค่อยจะไหว - -"

ทั้งๆที่เคยคิดไว้ว่าอยากคุยกันให้นานนๆ..

แต่ในเมื่อหมี่มีเค้าอยุ่แล้ว - -*  เบสก้คงจะทำอย่างงั้นไม่ได้..  สิ่งที่เบสทำเรียกว่าถูกต้องแล้วใช่มั้ย?

แล้วเบสก้เลือกไปแล้ว  พุดออกไปแล้ว  คงทำอะไรไมได้อีกแล้ว (ถึงแม้จะแอบคิดว่าอยากทำ - -)

เบสยอมรับว่าพูดออกไปแล้วเบสก้เสียใจ

แต่ถึงไม่พูดเบสก้ต้องเสียใจอยุ่ดี..

แต่แบบไหนมันมีความสุขมากกว่ากัน?

ความสุขที่ได้ไปวันๆ กับความถูกต้องที่(อาจจะ)นำมาซึ่งความสุขในภายภาคหน้า

ความต้องการ กับ ความถูกต้อง

เบสควรจะเลือกอันไหน?

คำถามนี้มันคงเก่าไป  เพราะเบสเลือกไม่ได้อีกแล้ว  ไม่ได้อีกแล้วจริงๆ..

ยิ่งพูดก้ยิ่งคิด*

" รั ก " มันเป็นอย่างนี้นี่เอง~